Het is voorjaar en het leven schiet uit de grond. Het is voorjaar en de mensen kruipen in hun huizen. De bedreiging van een virus belet ons om optimaal te genieten van wat zich buiten afspeelt. Dat is pijnlijk. We hadden er zo lang op gewacht. In arren moede geven we toe, en we trekken ons terug. Maar we trekken ons niet terug uit de samenleving! Vanachter onze schermen (wat zijn we er blij mee!) blijven we in contact: we doen spelletjes, we kletsen met elkaar, we vergaderen, we handelen, we adviseren, we ondersteunen, we onderzoeken, we helpen. We zien een onvoorziene creativiteit ontstaan. Het is bekend dat in tijden van nood mensen onverwachte oplossingen vinden voor problemen, en ook nu zien we dat.

Het onderwijs is een mooi voorbeeld. Duizenden leraren halen alles uit de kast om hun leerlingen les te geven. Veel scholen werken volgens het normale rooster. Leerlingen loggen het tweede uur in bij Engels, omdat ze op de echte school dan ook Engels zouden hebben. Leraren denken opnieuw na over waartoe hun les eigenlijk dient en wat ervoor nodig is dat om dat doel te bereiken. Dit is een onderwerp waarmee we al jaren vooruitgang proberen te boeken, en nu gaat het vanzelf… Ouders zijn onder de indruk van wat ze hun kinderen zien doen en zien leren. Volle bloei van het afstandsonderwijs, en dat geeft kansen voor de toekomst!

Het is voorjaar en de natuur krijgt de ruimte. Veel meer ruimte dan anders. Minder troep in de lucht doordat veel auto’s stilstaan. Minder verspilling. Minder rommel op straat.

Net als zoveel mensen zit ik, als onderwijsadviseur, thuis, vrijwel zonder werk. Dat is niet fijn: je wilt nuttig zijn. Mijn werk is mijn liefste bezigheid, naast lezen, pianospelen, wandelen en zingen. Zolang we nog naar buiten mogen, kan ik deze dingen alle vier doen! Ik probeer me nuttig te maken door op een andere manier mijn diensten aan te bieden. En verder is er inkeer. Hoe vaak heb ik niet gedacht dat ik meer tijd zou moeten hebben voor mezelf. En nu heb ik die. Niet uit vrije wil, maar nu het toch zo is, lees ik, wandel ik, speel ik piano en bel / chat/ facetime ik met mensen die dat fijn vinden.

Het is voorjaar en we gaan naar binnen in plaats van naar buiten. Maar binnen in ons huis en in onszelf is er ook zo veel ruimte, waar van alles kan bloeien. Geef dat de ruimte!